Perşembe, Mayıs 28, 2009
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Tansel Semir
Sıralanan bu kitaplardan kaç tanesini okudunuz?
KONUK YORUM (Arapça: MİSAFİR DEFTERİ)
BAĞLANTILAR
KURULUŞ
YAZAR TANITIMI
Cemil Sena Ongun (1894-1981)
Yazar, felsefeci. Seydişehir’de doğdu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nü bitirdi (1916), Fransa’da Collége de France’da ve Sorbonne Üniversitesi’nde felsefe öğrenimi gördü (1927). Anadolu’daki lise ve öğretmen okullarında felsefe ve pedagoji öğretmeni olarak görev yaptı. İstanbul’daki liselerde de çalıştı. Ders kitapları yanında roman, deneme, inceleme, monografi, çeviri türünde yapıtları vardır.
Eserlerinden başlıcaları:
Estetik (1931),
Allah Fikrinin Tekamülü (1934),
Büyük Adam Olmak (1940),
Yahya Kemal (1947),
Sanat Sistemleri ve Ahmet Haşim’in Sembolizmi (1947),
Mehmet Akif (1947),
Saadet Yolları (1948),
Meşhur Filozoflar Ansiklopedisi (4 cilt, 1957-1969),
İnsanlar ve Ahlâklar (1970).
Hazreti Muhammed'in Felsefesi (1971),
Tanrı Anlayışı (1978)
YAZAR TANITIMI 2
Abdullah Rıza ERGÜVEN
Hayatı ;
1925 yılında, Avanos'ta doğdu. Ozan, yazar, denemeci, eleştirmen ve düşünbilimci kimlikleriyle tanınmaktadır. 1952 yılında, İstanbul Üniversitesi Türkoloji bölümü'nden mezun oldu. Resmi bir kurumda görev yaparken, çeşitli baskı ve yıldırılar karşısında görevini bırakmak zorunda kalan Ergüven, 1967 yılında İsveç'e gitti. Wennergrens Center'de İsveççe ve yazını öğrenimi yapan yazar, bir süre çevirmen olarak çalıştı. 1978-1990 yılları arasında Stockholm Üniversitesi'nde öğretim görevlisi, lektor, türkolog ve araştırıcı olarak görev yaptı. 1990 yılında emekli oldu. Şiir, çeviri, inceleme-araştırma, eleştiri, deneme ve düşünbilimsel yazılarını; çeşitli dergi ve gazetelerde yayımladı. 80'den fazla eseri bulunan Ergüven ''Yasak Tümceler'' isimli romanında, dine hakaret ettiği gerekçesiyle mahkum oldu. Abdullah Rıza Ergüven, 2001 yılında İsveç'te yaşamını yitirdi.
Bazı Eserleri;
Acı Sıcak
Açlık ve Savaş
Ağaca Tırmanan Adam
Anamız Ağlamış Bizim
Anı Dahi Anda Asmışlar
Başka Dünyalar
Dinlerin Kökeni ve İslam'da Reform
Evren ve Yaratı
Evrenbilim ve Tanrı Kavramı
Gece de Güneş Doğar
Huluppu Ağacı
Huriler ve Gılmanlar
Işığa Bir Adım
Kuyuya Düşen Ay
Mağaradaki İnsan
Milyonlar Kalkacak Ayağa
Sanat ve Erotizm
Sonsuz Değişim
Şarabı Tanrılarla Yudumladık
Şiirin Gerçeği Toplumdaki Yeri
Tabancamın İpek Bağı
Tanrılar Neyi Yarattı
Tanrıları Nasıl Yarattık / Tanrıların Ölümü!
Tarih Boyunca Gök Nesneleri Ufo
Üniversa-Kozmik Çorba
Yarınları Beklerken
Yaşamak Uğruna
Yasak Tümceler
Yunus Emre
"YASAK TÜMCELER" Adlı Yapıtından
“Tanrı bir yandan kullarının inan getirmeleri (Müslüman olmaları) için Muhammed’i görevlendirir, öbür yandan “Tanrı dilemiş olsaydı, onlar müşrik olmazdı” dedikten sonra da, “inanmayanların cehennemde sonsuza değin yanacaklarını” söyler. Böylece Tanrı kendi sözleriyle (Muhammed’e göre) kendini yadsır, hiçe sayar.”
(...)
“Kuran’da: “And olsun ki gökleri, yeri, ikisinin arasında bulunanları altı günde yarattık” deniyor. İmgetanrıya öyle söyletiliyor! Gerçek bir Tanrı, inandırmak için “and olsun” demeye gerek duyar mı? Bir örnek daha: “And olsun ki, Nuh’u toplumuna gönderdik…” Örnekleri uzatmaya ne gerek var! Mekke, Medine çevresindeki Araplar, Muhammed’in kendiside; andlı koşullu tartışmalara, konuşmalara alışıktı. Bu durum İslamlıkla Anadolu halkına da geçti. Anadolu karşısındakini inandırmak için: “Anam avradım olsun… Yemin ederim ki..bunu ben yapmadım!..” benzeri andlı tümcelere başvurur. Tümcelerin birbirini tutmaması, bunlar arasında çelişkiler bulunması onların tanrı sözü değil, insan yapıtı olduğunu ortaya koyar.”
(...)
“Evet! Gök mavi, yaprak yeşil… Böyle bu! Gerçek; bir yalım gibidir, nerede olursa gösterir kendini! Kur’an insanları yola getirmeye çalışıyor. Ama nasıl! Evet ölümle, öldürümle, öcle, korkuyla, yılgıyla, yıldırma yoluyla!.. Gerçek bir Tanrı’nın bütün bu çirkefliklerle ne işi var? Böyle bir davranış Tanrı gücüne tümden aykırı! Tanrı’nın kendi kendisini yadsıması demek bu!”
KİTAP TANITIMI
İnsan Nasıl İnsan Oldu Yazar: M. İlin – E. Segal
Kitaptan bir alıntı:
Denizciler şunları anlatıyordu:
Uzak güney ülkelerinden Libya’da, kara insanlar, Habeşler yaşıyor. Konuşmaları, yarasaların çığlıklarına benzer. Bizim yemediğimiz yılan ve kertenkele, gibi şeyler yerler. Orada kocaman filler, kocaman yılanlar var. Boynuzlu eşekler ve boynuzları öne kıvrık olup yere değen boğalar da var. Boğalar boynuzları yere saplanmasın diye, otlarken geri geri çekilirler. Libya’da bir dağ var. Adı Atlas Dağı. Yüksek mi yüksek. Tepeleri gökte. Gökkubbe işte bu dağa dayanıyor. Bu dağ olmasaydı, gökler çoktan çökerlerdi. Libya’nın ötesinde köpek kafalı insanlar yaşar. Ama öyleleri var ki, baş diye bir şey yok. Başları olmasa da kör değiller. Gözleri göğüslerinde.
Doğu ülkelerinde dev gibi büyük hayvanlar ve kuşlar var. Köpek büyüklüğünde karıncalar, çöldeki atların nöbetçisidir. Çok sıcak günlerde karıncalar toprak altına gizlenir. Bunu fırsat bilen o ülke halkı, nöbetçi karıncalar uyurken develerine binerek hızla çöle gider ve altınları kapmasıyla develere yükleyip geri dönmeleri bir olur. Savsaklayıp gecikirlerse halleri dumandır. Karıncalar toprak altından çıkıp peşlerine düşerler. Bunlardan daha hızlı koşan başka yaratık görülmemiştir. Yakaladıklarını paramparça ederler.
SAYAÇ
100 Temel Eser
Google Analytics
0 yorum:
Yorum Gönder